رسیدگی به دعاوی خانوادگی در دادگاه خانواده انجام می‌شود. دادگاه خانواده یک دادگاه تخصصی است که برای حفاظت از حقوق و منافع اعضای خانواده و بهبود روابط خانوادگی تشکیل شده است. مراحل رسیدگی به یک دعوای خانوادگی عبارتند از:

• ثبت دادخواست: در این مرحله، طرف مدعی باید دادخواست خود را به صورت کتبی یا شفاهی در دادگاه خانواده ثبت کند. دادخواست باید شامل مشخصات طرفین، موضوع دعوی، ادله و مستندات، خواسته و امضای مدعی باشد. اگر مدعی نیاز به وکیل داشته باشد، باید وکالتنامه خود را هم ضمیمه کند.
• ابلاغ دادخواست: در این مرحله، دادگاه خانواده باید دادخواست را به طرف مدعی علیه ابلاغ کند و از او دعوت کند تا در جلسه دادرسی حاضر شود. ابلاغ می‌تواند به صورت شفاهی، تلفنی، پیامکی، نامه‌ای یا از طریق سامانه قضایی انجام شود.
• جلسه دادرسی: در این مرحله، دادگاه خانواده باید جلسه دادرسی را تشکیل دهد و از طرفین دعوی بخواهد که دلایل و ادله خود را ارائه کنند. دادگاه خانواده می‌تواند از طرفین دعوی بخواهد که به مشاوره خانواده بروند و یا از کارشناسان و شاهدان استفاده کند. همچنین، دادگاه خانواده می‌تواند از طرفین دعوی بخواهد که به توافق برسند و دعوی خود را خاتمه دهند.
• صدور حکم: در این مرحله، دادگاه خانواده باید بر اساس موضوع دعوی، ادله و مستندات، قوانین و مقررات و اصول عدالت، حکم خود را صادر کند. حکم دادگاه خانواده می‌تواند قطعی یا موقت باشد. حکم قطعی آن حکمی است که قابل اجرا و قابل تجدیدنظر است. حکم موقت آن حکمی است که برای مدت معین یا تا صدور حکم قطعی اعمال می‌شود.
• اجرای حکم: در این مرحله، دادگاه خانواده باید حکم صادر شده را به طرفین دعوی ابلاغ کند و از آنها بخواهد که حکم را اجرا کنند. اگر طرفین دعوی حکم را اجرا نکنند، دادگاه خانواده می‌تواند از ابزارهای اجرایی مانند توقیف، تحویل، تخلیه، تغییر وضعیت و غیره استفاده کند.